Shilo 2 jaar!

14 januari werd mijn "oudste" petekindje Shilo 2 jaar!
Afgelopen zondag was het dan ook feest, waarbij zowel groot als klein werd getrakteerd op overheerlijke vlaai en een lekkere kaasschotel.


De hele avond liep Shilo trots rond met zijn kroon!



De twee feestbeestjes hadden plezier voor tien. De vlaai ging de trappen af en Mira blies lustig op de toeter!

Peuter-praatjes Part II

Papa: "Mira kom achter die zetel uit!" (Daar mag ze niet achter ivm kabels van TV, Digibox en internet. Mamzel weet dit, maar wat niet mag, trekt aan en soms daagt ze natuurlijk graag uit.)
Mira lacht ondeugend en blijft parmantig staan.
Papa: "Mira!" (op gebiedende toon)
Mira blijft nog steeds staan.
Papa: "Mira, kom achter die zetel uit, kleine aap!"
Mira kijkt papa ondeugend aan en zegt vastberaden terug: "Aap!"

Probeer dan maar eens je lach in te houden!

Peuter-praatjes!

Mira zit tot over haar oren in de praat-fase en haar scala aan woorden wordt breder en breder. Elke dag verbazen we ons over de nieuwe woordjes die er over haar lippen rollen. Sommige woordjes worden mooi gearticuleerd (vb. Opie), anderen lijken met een beetje fantasie op het echte woord (Rara= Sandra) en weer anderen zijn voor ons echt onverstaanbaar. Dat laatste is voor Mira soms frustrerend. Wanneer ze ons iets vraagt wat we niet verstaan, blijft ze dit woord tot in het oneindige herhalen in de hoop dat wij haar begrijpen. Haar blik verraadt haar onmacht: ze is gefrustreerd dat wij niet weten wat zij bedoelt (en omgekeerd!)! Maar anderzijds zien we steeds meer dat ze een "doorbijterke" is. Want ze gaat door, ze oefent en herhaalt, probeert, blijft proberen en probeert opnieuw...totdat ze het kan!

Alhoewel Mira al vroeg kon praten, heeft het heel lang geduurd totdat ze haar eigen naam kon uitspreken. Maar sinds we deze vakantie geoefend hebben, noemt ze zichzelf "Mima!"
Toen ze deze week met haar potloodjes aan het gooien was en niet wou luisteren, (ondanks het feit dat ik haar al enkele keren aanmanend geroepen had), riep ik boos: "Mira Beeckaert!" Mira draaide zich om, liet de rest van haar potloodjes op de grond vallen en zei met een fier gezichtje: "Mima Beeba." Ik was op slag niet meer boos en zei trots: "Ja, schat, jij bent Mira Beeckaert!"

Gelukkig Twee-Duizend-Tien...

Wij wensen jullie voor 2010...
Tijd om van de kleine dingen te genieten.
Rust om stil te staan bij mooie momenten.
Sterkte om tegenslagen te overwinnen.
Vriendschap om je hart te verwarmen.
Humor om wat somber is te kleuren
en een glimlach om elke dag mee te beginnen.
Johan, Debora en Mira




Een spontane foto van een dansende Mira op oudejaarsavond!

Tussendoortje

 

Let it snow, let it snow, let it snow...

Terwijl de sneeuw met bakken uit de lucht viel alsof de engeltjes in de hemel een kussengevecht-marathon hielden en een sneeuwtapijt zich over wegen en velden neervlijde, keek Mira vol verwondering naar buiten! Als vanouds oefent de sneeuw een enorme aantrekkingskracht uit op klein en groot. En aangezien de belgische wegen niet bestand bleken te zijn tegen dit sneeuwpakket, trokken ouders met hun ingeduffelde kinderen met de slee op pad. Papa's werden bekogeld met sneeuwballen en mama's boetseerden samen met hun kroost sneeuwpoppen in de achtertuin. Wat een prachtige taferelen...
Ook Mira trotseerde de kou in haar winterlaarsjes en zakte tot aan haar knietjes in de sneeuw! Plezier verzekerd...althans voor even!

Onze nieuwe huisgenoot...Zara!

Sinds een weekje zijn we de trotse eigenaars van Zara, een black shaded golden Britse korthaar. Zara zocht een nieuwe thuis, omdat de andere katten van haar cattery zich tegen haar hadden gekeerd. Haar baasjes zochten dus een nieuw gezin waar Zara rust en geborgenheid zou vinden. We reden helemaal naar Utrecht om haar te bewonderen en ... keerden samen met haar huiswaarts.
Na enkele dagen acclimatiseren, voelt Zara zich helemaal thuis. Ze is speels en lief, maar ook lui en fan van warme, zachte hoekjes. Ze is ondertussen ook dikke vriendjes met Mira en vlijt zich 's avonds lekker tussen ons in op de zetel.